Postulat Sióstr Pallotynek

60-lecie kosekracji zakonnej s. Ireny Stachowiak SAC

2010-12-14T08:48:00.000-08:00

W naszej wspólnocie poznańskiej od wielu lat mieszka s. Irena Stachowiak SAC.
Dnia 8 grudnia przeżywała swój jubileusz 60 - lecia konsekracji zakonnej.
12 grudnia, w niedzielę świętowałyśmy ten zacny jubileusz wraz z wspólnotą parafialną. O godzinie 12.30 została odprawiona Msza Święta koncelebrowana, której przewodniczył Ksiądz Prowincjał Księży Pallotynów - Kazimierz Czulak. Obecni byli także ks. Lesław Gwarek SAC, wiceprowincjał i ks. Adrian Galbas, radca prowincjalny. Na Mszę Św. przybyli licznie: rodzina s. Ireny i przyjaciele.
Świętowanie jubileuszu przedłużył wspólny obiad, podczas którego Siostra Wikaria Prowincjalna, s. Małgorzata Wyrodek, wobec wszystkich zebranych gości
złożyła s. Irenie życzenia. Następnie wszyscy zostali zachęceni do wzięcia udziału w programie Duchowej Pomocy Powołanym,
który zakłada ofiarowanie modlitwy, postów, wyrzeczeń lub Komunii Świętej w intencjach: o wierność sióstr, braci i księży
oraz o nowe powołania do służby Bożej.
Po skończonym obiedzie wszyscy goście zostali zaproszeni do naszego domu przy ul. Wolsztyńskiej.
Podczas wspólnej kawy wyświetlone zostały zdjęcia z pracy misyjnej naszych Sióstr w Kamerunie i Rwandzie.
Goście wykazali ogromne zainteresowanie sprawami misji, ponieważ s. Irena spędziła ok. 25 lat na ziemi afrykańskiej pracując wśród najuboższych dzieci, głównie sierot.
Aby wejść w klimat tej uroczystości zachęcam do obejrzenia zdjęć w naszej galerii.

ADWENT

2010-12-12T01:56:00.000-08:00

W naszej wspólnocie postulanckiej przeżywamy czas Adwentu. Poprzez skupienie,medytacje,wspólne czytanie duchowe, dzielenie Ewangelią pragniemy przyjrzeć się naszej relacji z Panem Bogiem, by ją pogłębić, umocnić. W tym czasie nie brakuje także chwil pogodnych.
6 grudnia był dniem szczególnej radości i spotkania z posłańcem św. Mikołaja. Przez wykonanie zadań musiałyśmy wykupić nasze prezenty. Mikołaj także przygotował nam swój portret, który musiałyśmy wspólnotowo ułożyć.

BOSKI DAR WSPÓŁPRACY

2010-11-30T06:25:00.000-08:00

W dniach 27-28 listopada brałyśmy udział w sympozjum zorganizowanym przez Instytut św.Wincentego Pallottiego. Tym razem temat brzmiał "Współpraca-pallotyński dar i zadanie". Na sympozjum pojechałyśmy w ramach naszej formacji. Wykłady, które zrobiły na nas największe wrażenie poprowadzone były przez ks. Stanisława Stawickiego SAC, który mówił o współpracy w życiu i działalności św. Wincentego Pallottiego i p. Izabeli Owczaruk ZAK, która mówiła o Współpracy w procesie rozwoju człowieka. Oba te wykłady rozpaliły w nas potrzebę głębszego zaangażowania w pracę nad sobą. W wykładzie ks. Stanisława otrzymałyśmy Wzór, w postaci naszego Założyciela, który całym swoim życiem podejmował współpracę z łaską Bożą i z ludźmi. Natomiast p.Iza, od strony psychologicznej, pokazała konkretne kierunki pracy wewnętrznej, tak by, nabyć umiejętność współpracy z drugim człowiekiem.

Jesienne spotkanie z Matką na Jasnej Górze

2010-11-30T02:42:00.000-08:00

W tym roku w dniach 23-24 października udałyśmy się w drogę, by spotkać się z naszą Matką i Królową na Jasnej Górze. Było to niezwykły czas. Wraz z młodzieżą, po raz kolejny, przyglądałyśmy się powołaniu., który otrzymałyśmy od Boga. Dostrzegłyśmy, iż wyciszenie i modlitwa są dobrą drogą do poszukiwań odpowiedzi na pytania, które stawiamy sobie w naszym życiu.

Czuwanie rozpoczęło się tradycyjnie w Dolinie Miłosierdzia, gdzie ku naszemu zaskoczeniu pojawiło się sporo osób. Po Koronce do Bożego Miłosierdzia i powitaniach, młodzież poprzez pantomimę, prezentacje multimedialne i krótkie dramy ukazywała jak widzą życie zakonne. Po tych pełnych entuzjazmu pokazach ,uczestniczyłyśmy w koncercie ewangelizacyjnym "Stróżów Poranka".

Po koncercie, przenieśliśmy się do kaplicy Jasnogórskiego Obrazu, gdzie rozpoczęła się II część, bardziej modlitewna, naszego spotkania. Razem z Maryją mogłyśmy przyjrzeć się naszemu powołaniu. Pomagali nam w tym organizatorzy i zaproszeni goście. Jednym z nich, była nasza Siostra Danuta Przybyłek SAC, która w konferencji podzieliła się urokami i trudami życia zakonnego. Nasze czuwanie zakończyła Eucharystia, w której polecaliśmy Panu Bogu wszystkich powołanych, wypraszając dla nich łaskę wierności oraz prosiliśmy o nowe święte powołania, by nie zabrakło cichych, świętych świadków Miłości Miłosiernej. Zachęcamy także czytelników naszego bloga, by nie ustawali w modlitwie prośby, by dar powołania, który Jezus składa w serca młodych ludzi, oni potrafili, w pełnym zaufaniu podjąć. Nie lękajcie się!!!

NOWY CZAS FORMACYJNY

2010-10-15T13:51:00.000-07:00

Siostry Joanna, Sylwia i Alona skończyły czas formacji w Postulacie i kontynuują go w Nowicjacie w naszym domu pod lasem w Gnieźnie. Postulat, w naszym poznańskim domu rozpoczęła kandydatka - Katarzyna Życzymy jej ( wszystkie Siostry) wzrostu w łasce powołania, otwartości na przychodzącego ze Swoją łaską Pana Boga. Niech trzy rzeczywistości Eucharystia, Słowo Boże i Pisma Założyciela - św. Wincentego Pallottiego będą trzema filarami, na których oprze swoje życie i które doprowadzą ją do zjednoczenia z Panem.

Wspólnotowy urlop w Bobolicach

2010-06-16T12:44:00.000-07:00

Tegoroczny postulancki urlop spędziłyśmy w dniach 31 maja - 7 czerwca w Bobolicach, niewielkij miejscowości położonej na Pomorzu, gdzie znajduje się dom naszych sióstr i prowadzony przez nie Dom Pomocy Społecznej. Przez pierwsze dni naszego pobytu w Bobolicach, gdy pogoda nie dopisywała, spędzałyśmy czas w domu, przebywając ze sobą, spotykając się ze wspólnotą sióstr oraz zapoznając się z naszymi "dziećmi" - dziewczętami w różnym wieku, które są mieszkankami Domu Pomocy Społecznej.

1 czerwca, Dzień Dziecka, był wielkim świętem w całym domu. Tego dnia od samego rana trwały przygotowania do popołudniowej zabawy, w której brały udział zarówno panie, pracujące w domu, siostry,jak i bardziej sprawne dziewczęta. Po południu zostałyśmy zaproszone na poczęstunek i zabawę z tańcami. Nasze dzieci były bardzo przyjaźnie do nas nastawione i choć znały nas bardzo krótko, chętnie bawiły się z "siostrami bez welonów", jak nas nazywały.

Po południu w Uroczystość Bożego Ciała, gdy pogoda się poprawiła, wybrałyśmy się na długi spacer, podczas którego podziwiałyśmy prostotę i piękno pagórkowatych terenów pokrytych licznymi polami i lasami wraz z ich roślinnością i światem zwierzęcym. Wiele z tych krajobrazów uwieczniłyśmy na zdjęciach. W kolejne dni, gdy pogoda dopisywała, zwiedzałyśmy okoliczne miejsca położone nad czystymi jeziorami i otoczone lasami. Wyjątkowym miejscem, które poznałyśmy dzięki staraniom naszych sióstr z Bobolic, była Święta Góra Polanowska w Polanowie, gdzie - na wzniesieniu o wysokości 1,5 km i wśród gęstego lasu - mają swoją pustelnię ojcowie i bracia franciszkanie. Wybrałyśmy się tam w niedzielę, by uczestniczyć we Mszy Świętej. Wspaniałym prezentem było dla nas kazanie, podczas którego została opowiedziana historia tego miejsca ze szczególnym podkreśleniem rolimśw. Ottona z Bambergi - wielkiego misjonarza Pomorza. Po zakończeniu Mszy Świętej wspólnie odmówiłyśmy różaniec, zatrzymując się przy kolejnych, wystruganych z drewna "stacjach".

Jeden dzię naszego urlopu spędziłyśmy w Koszalinie, gdzie zostałyśmy przyjęte przez naszą wspólnotę sióstr. Ten wyjazd był okazją do zwiedzenia wielu wyjątkowych miejsc. W samym Koszalinie, naszym przewodnikiem była s. Danuta Przybyłek SAC. Zaprowadziła nas do cerkwi grekokatolickiej pw. Wnieebowzięcia NMP oraz do katedry koszalińskiej pw. Niepokalanego Poczęcia NMP. W obu miejscach spotkałyśmy specjalnie zaproszone przez siostrę Danutę osoby, które opowiedziały nam więcej o zwiedzanych świątyniach. W koszalinieudałyśmy się także na Górę Chełmską, gdzie znajduje się Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej, którym opiekują się siostry z Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi. Jedna z sióstr opowiadała nam o historii kultu maryjnego w tym miejscu oraz o łaskach pielgrzymkowych związanych z Sanktuarium. Zwięczeniem naszej obecności na Górze Chełskiej byłoa wejście na znajdującą się tam wieżę widokową, by z wsokości lotu ptaka zobaczyć Koszalin i jego okolice oraz pas morza i jezioro. Morze w całej okazałości miałyśmy okazję zobaczyć niedługo później, gdyż z Koszalina udałyśmy się na kilkugodzinną wycieczkę do Mielna.

Urlop w Bobolicach był czasem bogatym w "różnorodność". Był czasem wspólnego odpoczywania, spotkania z naszymi siostrami z nieznanych nam dotychczas wspólnot, poznania naszych podopiecznych z Bobolic i bycia z nimi, zwiedzania pięknych miejsc oraz czasem szczególnej łaski Bożej w związku z naszą obecnością na " świętych górach".

Bardzo dziękujemy naszym siostrom z Bobolic i Koszalina, dzięki których gościnności, życzliwości i zaangażowaniu mogłyśmy mieć tak piękny postulancki urlop.

NIE TĘDY DROGA

2010-06-16T08:42:00.000-07:00

"Nie tędy droga..." tak brzmiał tytuł sztuki, którą przygotowałyśmy dla Siostry Natalii z racji Jej obłóczyn i dla wszystkich członkiń wspónoty pod lasem- w Gnieźnie z racji naszego patronalnego święta Królowej Apostołów. Sztuka opowiadała o mnichach, którzy pragnęli służyć Panu Bogu, ale według własnego pomysłu i o ich perypetich. Pogodna atmosfera i pełen radości wieczór był zwięczeniem naszego świętowania.

OBŁÓCZYNY

2010-06-16T08:31:00.000-07:00

Dnia 22 maja wyjechałyśmy do Gniezna, gdzie mieści się nasz dom Nowicjatu i uczestniczyłyśmy w uroczystości obłóczyn. Jedna z naszych sióstr przyjęła habit- znak zewnętrznej przynależności do naszego Zgromadzenia. Polecamy naszą Siostrę modlitwie, aby była wierną i autentyczną Siostrą Pallotynką.

REKOLEKCJE W TRZEBINII

2010-05-10T07:16:00.000-07:00

Od 30.04 do 4.05 uczestniczyłyśmy w Centrum Formacji Duchowej w Trzebini w pięciodniowych rekolekcjach, które były zatytułowane
" Budować na skale". Był to czas czytania i słuchania Słowa Bożego,

w atmosferze ciszy, w pięknym otoczeniu zieleni parku, który otacza dom rekolekcyjny. Był to czas łaski, doświadczania miłującej obecności Boga w naszym życiu.

PIELGRZYMKA DO GROBU ŚW. WOJCIECHA

2010-05-10T06:58:00.000-07:00

W sobotni dzień 25.04 ruszyłyśmy autokarem spod katedry w Gnieźnie na Ostrów Lednicki, by stamtąd szlakiem Ottona III udać się na pieszo do grobu św. Wojciecha. Pielgrzymowanie wypełnione było modlitwą, spotkaniami z młodymi ludźmi i śpiewem. Dotarłyśmy do Gniezna. O godz. 15.00 w katedrze uczestniczyłyśmy we Mszy św., której przewodniczył ks. bp. Wojciech Polak. Msza była wyjątkowym przeżyciem, ponieważ cała katedra wypełniona była młodymi, którzy z różnych okolic, czasem pielgrzymując kilka dni, dotarli do grobu św. Wojciecha, by oddać Mu cześć i modlić się za Jego pośrednictwem do Pana Boga.

Wieczorem uczestniczyłyśmy w uroczystych Nieszporach w Katedrze i w procesji z relikwiami, ulicami Gniezna powędrowałyśmy do kościoła św. Michała. Na drugi dzień, w niedzielę wzięłyśmy udział w uroczystej Mszy Św., podczas której zostały wręczone krzyże misyjne, osobom, które udają się w różne zakątki świata by nieść Dobrą Nowinę o Panu naszym Jezusie Chrystusie.

Dzieci z Eucharystycznego Ruchu Młodych

2010-05-10T06:33:00.000-07:00

W naszym domu od 23.04 do 25.04 gościłyśmy dzieci z Eucharystycznego Ruchu Młodych. Przybyły one do Poznania na swój doroczny ogólnopolski zjazd. Wieczorem 23.04 w dniu św. Wojciecha przeżyłyśmy wraz z naszymi gośćmi wspólną Adorację Najśw. Sakramentu. Wcześniej podczas kolacji zapoznałyśmy się z zaangażowaniem dziewcząt w parafii z której pochodzą, jak również z ideą Eucharystycznego Ruchu Młodych i planem zjazdu poznańskiego.

PRAKTYK APOSTOLSKICH CIĄG DALSZY........

2010-03-21T05:30:00.000-07:00

W dniach 15-17 marca 2010 roku s. M. Monika Jagiełło SAC głosiła po raz drugi rekolekcje wielkopostne pod hasłem "Bądźmy świadkami Miłości", tym razem dla uczniów szkoły podstawowej i gimnazjum w Kłecku - miasteczku położonym w odległości kilkunastu kilometrów od Gniezna. My - postulantki również towarzyszyłyśmy siostrze, odbywając tym samym praktyki apostolskie, które są wpisane w program formacji drugiego roku postulatu. Do Kłecka przyjechałyśmy na zaproszenie ks. proboszcza Mirosława Kędzierskiego.
Każdego dnia odbywały się trzy nauki. Pięknym świadectwem była dla nas stała i zaangażowana
( w utrzymanie porządku oraz animowanie śpiewu) obecność księży: proboszcza, wikariusza i diakona oraz siostry katechetki, katechetów świeckich i nauczycieli. Współpraca z gronem pedagogicznym rozpoczęła się jeszcze przed rekolekcjami. Katecheci przygotowali bowiem rozważania Drogi Krzyżowej, odczytane następnie przez uczniów, oraz scenki w formie dram na podstawie napisanych przez nas wcześniej opowiadań o uczynkach miłosierdzia względem duszy i ciała. W dwóch scenkach wraz z uczniami wystąpili nauczyciele. Wielką radością były dla nas słowa podziękowań, które usłyszałyśmy ostatniego dnia rekolekcji, odwoływały się one bowiem bardzo konkretnie do treści przekazywanych przez siostrę podczas nauk.

Na apostolskich ścieżkach....

2010-03-12T12:37:00.000-08:00

W dniach 8-10 marca 2010 roku s. M.Monika Jagiełło SAC głosiła rekolekcje wielkopostne pod hasłem
" Bądźmy świadkami Miłości" dla dzieci ze szkoły podstawowej przy parafii Chrystusa Dobrego Pasterza w Poznaniu. Naszym zadaniem jako postulantek było przygotowanie i przedstawienie krótkich życiorysów trzech świętych - Świadków Miłości: św. Joanny Beretty Molli, św. Wincentego Pallottiego i św. Jana Marii Vianeya, którzy byli patronami kolejnych dni rekolekcyjnych. Napisałyśmy także krótkie opowiadania, przedstawione następnie przez dzieci, ukazujące sytuacje do pełnienia uczynków miłosierdzia względem duszy i ciała. Naszym wkładem było także przygotowanie potrzebnych rekwizytów, np. węża z tektury
( potrzebnego przy omawianiu rozmowy Jezusa z Nikodemem o wywyższeniu Syna Człowieczego) czy plakatów z wypisanymi uczynkami miłosierdzia. Rekolekcje możemy nazwać pallotyńskimi, nie tylko przez fakt przybliżania dzieciom postaci św. Wincentego, ale także przez fakt współpracy z katechetami, którzy dużo wcześniej ćwiczyli dramy z dziećmi i przygotowali drogę krzyżową w formie przedstawienia oraz nagrody i dyplomy do ogłoszonego przez s. Monikę, w trakcie trwania rekolekcji, konkursu.
Dzieci, katecheci i nauczyciele z wdzięcznością przyjęli naszą obecność. Jako podziękowanie otrzymałyśmy piękne czerwone róże. S. Monika otrzymała wielką pisankę - jako symbol rodzącego się życia i owieczkę, symbolizującą tę, którą Dobry Pasterz trzyma na Swych ramionach.

SESJA W OŁTARZEWIE 2010

2010-03-10T12:57:00.000-08:00

W dniach od 2 do 4 marca 2010 roku w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Pallotynów w Ołtarzewie odbyła się sesja formacyjna dla postulantek oraz kleryków pierwszego i drugiego kursu poświęcona dokumentowi " Charyzmat św. Wincentego Pallottiego. Początki, rozwój, tożsamość. Zaproszeni przez organizatorów wykładowcy przybliżali nam kolejne zagadnienia dokumentu, ukazując drogę Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego od momentu powstania aż do czasów współczesnych.
Sesję zakończyło podsumowujące spotkanie, w czasie którego dzieliliśmy się najważniejszymi dla nas wnioskami. Wielokrotnie w naszych wypowiedziach powtarzało się to, czego pragnął nasz Założyciel - przekonanie o wartości wspólnoty i współpracy.

Dni konsekrowanych w Poznaniu

2010-02-07T08:55:00.000-08:00

br. Moris

Od czternastu lat dnia 2 lutego, w Święto Ofiarowania Pańskiego, obchodzony jest w Kościele Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. W Archidiecezji Poznańskiej obchody trwały trzy dni. Rozpoczęło je 30 stycznia - zorganizowane po raz pierwszy - sympozjum dla ludzi świeckich. " Troska o życie świadectwem Miłości w posłudze Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych Archidiecezji Poznańskiej., które odbyło się na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Na to sympozjum zaproszone były także przełożone wyższe tych Zgromadzeń, jak również przedstawicielka Konsulty Wyższych Przełożonych z Warszawy. Jego celem było ukazanie przybyłym gościom zakresu posług podejmowanych przez siostry naszej archidiecezji w postaci prezentacji multimedialnych i świadectw sióstr.
W Wigilię Święta Ofiarowania Pańskiego w kościele księży Pallotynów odbyło się po raz czwarty sympozjum Życia Konsekrowanego Archidiecezji Poznańskiej. Gościem honorowym tego spotkania był brat Moris Maurin ze Zgromadzenia Małych Braci Jezusa, który zapoznał nas z postacią św. Karola de Foucauld (założyciela duchowego małych braci) i podzielił się z nami doświadczeniem swojego życia z najuboższymi. Tradycją sympozjum są również wspólne Nieszpory z księdzem biskupem Zdzisławem Fortuniakiem, który od czterech lat przebywa jako opiekun życia konsekrowanego w Archidiecezji, oraz Adoracja Najświętszego Sakramentu i apel jasnogórski kończący sympozjum. Każdego roku uczestnicy otrzymują przygotowane przez siostry klauzurowe w naszej archidiecezji upominki. W tym roku siostry klaryski z Pniew i siostry karmelitanki z Poznania przygotowały dla nas ozdobne świeczniki, z wypisanym hasłem obecnego roku duszpasterskiego: "Bądźmy świadkami miłości".
2 lutego liczni przedstawiciele życia konsekrowanego - zakonnice i zakonnicy, członkowie świeckich instytutów życia konsekrowanego, dziewice i wdowy konsekrowane oraz osoby w formacji - zgromadzili się w poznańskiej katedrze na uroczystej Mszy Św. pod przewodnictwem księdza arcybiskupa Stanisława Gądeckiego. Wzorem lat ubiegłych po Mszy Św. wszyscy zostali zaproszeni do seminarium duchownego na poczęstunek przygotowany w dwóch salach, osobno dla młodzieży zakonnej, osobno dla starszych.
Ten świąteczny dzień zakończyłyśmy udziałem w Mszy Świętej w naszym kościele parafialnym księży pallotynów, podczas której siostry z naszej parafii - siostry serafitki, siostry z Instytutu Szensztackiego, siostry Pallotynki oraz księża i bracia pallotyni odnowili swoje śluby zakonne.

WIZYTA WE WSPÓLNOCIE SIÓSTR SERAFITEK

2010-02-03T02:26:00.001-08:00

W styczniu złożyłyśmy wizytę wspólnocie sióstr serafitek w ich poznańskim domu prowincjalnym przy ul. Bednarskiej. Zaprosiła nas - w imieniu swoim i postulantki Joanny mistrzyni postulatu - s. Miriam. Spotkanie rozpoczęłyśmy w kaplicy sióstr, polecając się wstawiennictwu naszych świętych patronów (bł. Sancji Szymkowiak, bł. Honorata Koźmińskiego, św. Franciszka z Asyżu i św. Wincentego Pallottiego), oraz śpiewem kolęd. Następnie zostałyśmy zaproszone na poczęstunek do refektarza sióstr . Rozmawiałyśmy o zwyczajach naszych Zgromadzeń związanych z czasem Bożego Narodzenia i Nowym Rokiem oraz dzieliłyśmy się radosnymi wydarzeniami z życia postulanckiego. Do wspólnej rekreacji z nami dołączyły siostry profeski i siostra Joachima - Prowincjalna Sióstr Serafitek. O 18.00 siostry zaprosiły nas do wspólnego odśpiewania Nieszporów. Po wspólnej kolacji zakończyłyśmy spotkanie i wróciłyśmy do domu.

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

2010-01-25T13:18:00.000-08:00

Nasz Święty Założyciel modlił się tymi słowami: "Rozszerz granice Twojego Kościoła, Panie. Przyśpiesz moment, który sam zapowiedziałeś, kiedy to wszyscy ludzie utworzą jedną Owczarnię pod jednym Pasterzem i cieszyć się będą Tobą, i błogosławić Cię na zawsze, w jedności tej samej chwały. Niech się tak stanie." My z tymi samymi pragnieniami udałyśmy się do kościoła Ewangelicko - Augsburskigo na modlitwę ekumeniczną , z przedstawicielami różnych wspólnot chrześcijańskich w Poznaniu.

Uroczystość Świętego Wincentego Pallottiego

2010-01-25T13:02:00.000-08:00

W dniu 22 stycznia obchodziłyśmy Uroczystość naszego Założyciela - św. Wincentego Pallottiego, kapłana rzymskiego, żyjącego na przełomie XVIII i XIX wieku. Gościłyśmy w naszym domu wspólnotę ZAK, dla której przygotowałyśmy sztukę, pt: " Cuda św. Wincentego Pallottiego". Spotkanie zakończyłyśmy wspólną modlitwą i uczczeniem relikwii.

Jasełka podczas spotkania opłatkowego sióstr przełożonych Archidiecezji Poznańskiej

2010-01-14T14:36:00.000-08:00

12 stycznia 2010 roku w domu sióstr zmartwychwstanek odbyło się coroczne spotkanie opłatkowe sióstr przełożonych żeńskich zgromadzeń zakonnych Archidiecezji Poznańskiej z księżmi biskupami. Do udziału w tym spotkaniu zaproszono również postulantki i kandydatki wraz z wychowawczyniami i mistrzyniami z Ośrodka Formacji Początkowej. Spotkanie rozpoczęło się o godzinie 10.00 Mszą Świętą w kaplicy domu sióstr zmartwychwstanek, którą sprawowali ks. abp. Stanisław Gądecki i ks. bp. Zdzisław Fortuniak oraz przełożony wspólnoty dominikanów w Poznaniu o. Jakub Kruczek. Funkcje liturgiczne zostały rozdzielone pomiędzy postulantki z różnych zgromadzeń. Po zakończeniu Eucharystii księża biskupi oraz siostry przełożone zostali zaproszeni do obejrzenia misterium bożonarodzeniowego pt: "Do Betlejem nie jest tak daleko.." przygotowanego przez naszą międzyzakonną wspólnotę. Próby tego przedstawienia obywały się podczas naszych spotkań, po wykładach. Po zakończeniu jasełek ks. arcybiskup złożył podziękowanie za podjęcie wyzwania do utworzenia Ośrodka Formacji Początkowej, zachęcił do wzajemnego ubogacania się charyzmatami i wyraził swoją radość z powodu "widzialnych" owoców naszej międzyzakonnej współpracy. Po świątecznych życzeniach zostałyśmy zaproszone na poczęstunek. W tym czasie mogłyśmy podzielić się między sobą wrażeniami z przedstawienia, w którym brałyśmy udział i przedłużyć chwile wspólnego przebywania. Jasełka dla szerszego grona powtórzyłyśmy w Archidiecezjalnym Muzeum w Poznaniu.

Europejskie Spotkanie Młodych w Poznaniu.

2010-01-05T07:01:00.000-08:00

W dniach 29 grudnia 2009 - 2 stycznia 2010 trwało w Poznaniu Europejskie Spotkanie Młodych animowane przez wspólnotę braci z Taize. Tegoroczna "Pielgrzymka zaufania przez ziemię" zgromadziła ponad 30 tysięcy młodych ludzi z Europy, Azji, Afryki, obu Ameryk i Australii, którzy zostali przyjęci w ok. 150 poznańskich parafiach. W naszym domu również gościłyśmy uczestników spotkania - siostry z naszego Zgromadzenia, które przyjechały z Koszalina, Sobieszewa, Warszawy i Białegostoku oraz młodzież z Białegostoku, związaną z naszą Siostrą Moniką. Każdy dzień rozpoczynał się modlitwą poranną w parafii. Po niej odbywały się spotkania w małych grupach, w czasie których dzieliliśmy się swoimi przemyśleniami na temat kolejnych fragmentów listu brata Aloisa z Chin oraz czytań biblijnych z modlitwy porannej. W południe i wieczorem uczestniczyłyśmy natomiast we wspólnej modlitwie, która odbywała się na halach na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich. Każda modlitwa składała się ze śpiewów w różnych językach narodowych, słuchania Słowa Bożego, krótkiej medytacji prowadzonej przez br. Aloisa oraz modlitwy osobistej w ciszy, trwającej 7-8 minut. Przedłużeniem modlitwy wieczornej była adoracja krzyża. Każdego wieczora można było również udać się po błogosławieństwo do brata Aloisa. Popołudniami odbywały się spotkania tematyczne obejmujące bardzo szeroki zakres zagadnień. Wśród kilkunastu propozycji znajdowały się takie, które dotyczyły m.in. tematów związanych z wiarą, z cierpieniem, sytuacji społeczno- politycznej na świecie, obejmowały spotkania z wolontariuszami zaangażowanymi w posługę biednym, chorym, niepełnosprawnym, a także możliwość udziału w spacerze z przewodnikiem po Poznaniu, czy wizytę w muzeum Archidiecezjalnym, bądź Narodowym. Wszystkie były animowane przez braci. Korzystałyśmy z różnych propozycji warsztatowych, by móc doświadczyć jak najwięcej i podzielić się we wspólnocie swoimi przeżyciami. Przez cały dzień istniała możliwość modlitwy osobistej w ciszy w specjalnie wyznaczonej do tego celu sali, nazwanej SILENCE. Ostatnie chwile starego roku spędziłyśmy wraz z uczesnikami spotkania w kościele parafialnym na modlitwie o pokój na świecie, łącząc się w niej z narodami, które cierpią z powodu otwartych działań wojennych i prześladowania. O północy, na placu przed kościołem, przywitałyśmy wraz z młodymi z wielu krajów Nowy Rok. W Nowy Rok uczestniczyłyśmy w kościele parafialnym w uroczystej Mszy Świętej, tzw. Mszy Narodów,sprawowanej przez belgijskiego biskupa wraz z grupą kapłanów z różnych krajów Europy. W związku z obecnością wiernych z różnych zakątków świata Msza była sprawowana w języku łacińskim, a Ewangelia została przeczytana w kilku językach. Po południu, poprzez udział w spotkaniach w grupach narodowych miałyśmy okazję zastanowić się nad sposobami realizacji przesłania z Taize po zakończeniu spotkania. Modlitwa poranna w parafiach 2 stycznia zakończyła "Pielgrzymkę zaufania przez ziemię". Kolejne Europejskie Spotkanie Młodych odbędzie się w Rotterdamie w Holandii.

Święta, święta..........

2010-01-04T07:55:00.000-08:00

Dwa razy w ciągu roku postulantki wyjeżdżają do swoich domów rodzinnych: pierwszy raz na tygodniowy urlop w okresie Świąt Bożego Narodzenia, drugi raz - na dwutygodniowy odpoczynek latem. Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego przeżywają od początku we wspólnocie zakonnej. Począwszy od czasu nowicjatu,każde Święta spędza się rokrocznie w rodzinie Sióstr Pallotynek. W związku z tym, że Święta przeżyłyśmy poza wspólnotą sióstr, przed wyjazdem zostałyśmy zaproszone na świąteczną kolację, podczas której podzieliłyśmy się opłatkiem i złożyłyśmy sobie życzenia. Spotkałyśmy się również na postulanckiej rekreacji, aby przeczytać otrzymane życzenia świąteczne i obdarować się nawzajem upominkami.

Czas naszego urlopu, który rozpoczął się 19 grudnia, sprzyjał spotkaniom w gronie rodziny i przyjaciół.

Do Poznania wróciłyśmy 28 grudnia, aby wziąć udział w Europejskim Spotkaniu Młodych - Taize.

Adwentowe akcenty

2009-12-14T14:58:00.000-08:00

Adwent to czas oczekiwania na przyjście Pana. Bardzo ważny dla naszej wspólnoty, chociażby z tego powodu, że nie chcemy przeoczyć czasu nawiedzenia. Dla Boga, który przychodzi pragniemy przygotować miejsce w naszych sercach przez modlitwę, czytanie Słowa, roraty, wieczornice. Chcemy by ten czas był czasem szczególnej ciszy, dlatego przez cały Adwent wydłużyłyśmy czas świętego milczenia do obiadu. Podczas rorat w naszej tradycji Zgromadzeniowej śpiewamy antyfony, które treścią wprowadzają nas w klimat oczekiwania. Zaś wieczornica, to modlitewne, niedzielne spotkanie całej wspólnoty, by wzywać Pana i słuchać Słowa, by czuwać, bo On jest blisko. W trzecią niedzielę Adwentu tzw. niedzielę radości, przygotowałyśmy dla wspólnoty domowej scenę biblijną Zwiastowania, życząc każdej naszej Siostrze radości z faktu bycia powołaną.

ŚWIĘTY MIKOŁAJ WE WSPÓLNOCIE

2009-12-09T06:36:00.000-08:00

Szósty grudzień to dzień radości dla naszej wspólnoty. Św. Mikołaj tradycyjnie odwiedzał każdą z nas, od samego rana. Popołudniu przygotowałyśmy dla wspólnoty domowej spotkanie ze św. Mikołajem. Anioły dokładnie charakteryzowały każdą z sióstr i przekonywały Świętego o zasługach każdej. Po rozdaniu prezentów, uczestniczyłyśmy w rekreacji. Gościem naszego domu była s. Edyta Budynek, misjonarka z Kamerunu, która opowiedziała nam o zwyczajach afrykańskich świętowania Bożego Narodzenia.

Żeński Międzyzakonny Ośrodek Formacji Początkowej - OFP

2009-12-04T01:40:00.000-08:00

Ważnym elementem naszej formacji intelektualnej są wykłady z zakresu teologii i psychologii w Żeńskim Międzyzakonnym Ośrodku Formacji Początkowej i na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza (Studium Formacji Biblijnej).

Ośrodek Formacji Początkowej (OFP), tak o nim mówimy w skrócie, oficjalnie rozpoczął swoją działalność 1 października 2009 roku. Został stworzony z myślą o kandydatkach i postulantkach żeńskich Zgromadzeń zakonnych Archidiecezji Poznańskiej. Obecnie należy do niego 22 osoby z sześciu zgromadzeń zakonnych ( Uczennice Krzyża, Urszulanki Szare, Serafitki, Elżbietanki, Misjonarki Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej i Pallotynki). Miejscem naszych spotkań, odbywających się dwa razy w miesiącu, jest dom Sióstr Klawerianek w Poznaniu. Za każdym razem uczestniczymy w trzech wykładach. Są wśród nich: Katechizm Kościoła Katolickiego, Teologia Moralna, Teologia Duchowości, Historia Kościoła i Liturgika. W Ośrodku możemy wysłuchać wykładów z zakresu psychologii, życia konsekrowanego, a także pojedynczych wykładów dotykających problemów współczesnego świata, tj: brak ojca, sekty itd. Ośrodek umożliwia nam również przeżycie warsztatów z zakresu komunikacji, które pomagają nam bardziej rozumieć, przyjąć siebie i również inność drugiego człowieka.

Wspólne wykłady są nie tylko okazją do pogłębienia naszej wiedzy teologicznej i psychologicznej, lecz również umożliwiają nam zapoznanie się z charyzmatami innych zgromadzeń, zasadami ich życia, codziennością. Dzięki nim mamy możliwość spotkania nowych osób i nawiązania bliższych relacji.

Czuwanie na Jasnej Górze

2009-11-03T06:28:00.000-08:00

W tym roku wyruszyłyśmy na czuwanie młodzieży pallotyńskiej, do Matki Bożej Częstochowskiej. Zatrzymałyśmy się w domu naszych sióstr. Ugościła nas S. Maria Kobielus. Następnie udałyśmy się do sanktuarium Bożego Miłosierdzia, gdzie rozpoczęło się czuwanie. Dla nas był to wyjątkowy czas. Dojechała do nas kolejna postulantka, z Ukrainy, Natalia. Do kaplicy Matki Bożej poszłyśmy już razem. Tam wysłuchałyśmy konferencji ks. Krzysztofa Wernickiego SAC o kapłaństwie, następnie same poprowadziłyśmy medytację o niewidomym Bartymeuszu. Czuwanie zakończyła uroczysta Msza Św., której przewodniczył ks. Lesław Gwarek, a kazanie wygłosił ks. Czesław Parzyszek SAC. Podczas rozesłania każdy uczestnik czuwania otrzymał obrazek z modlitwą o powołania i z imieniem i nazwiskiem kapłana - pallotyna, za którego ma się modlić.

Kolejne jubileuszowe spotkania

2009-10-30T13:51:00.000-07:00

Rok 2009 obfituje w jubileuszowe spotkania. Jedno z nich przeżyłyśmy w Gnieźnie. Uczestniczyłyśmy w uroczystej Mszy Św. sprawowanej przez ks. Bogdana Wojtusia wraz z wieloma kapłanami, w naszej domowej kaplicy. Następnie obyło się spotkanie w sali teatralnej, podczas którego przedstawiłyśmy historię naszego Zgromadzenia, dochodząc do współczesności, w której omówiłyśmy zadania, które Siostry podejmują na różnych placówkach. Potem była uroczysta kolacja i wiele miłych, twórczych spotkań z zaproszonymi gośćmi.

JUBILEUSZ W POZNANIU

2009-10-30T07:56:00.000-07:00

Dzień obchodów jubileuszowych został zaplanowany na 17 października 2009 roku. Wpisał się on w trwającą w Prowincji Zwiastowania Pańskiego, Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (Księża Pallotyni) wizytację kanoniczną Przełożonego Generalnego Ks. Friedricha Kretza SAC i jego Rady Generalnej. Uroczystość jubileuszowa miała miejsce w kościele Księży Pallotynów pod wezwaniem św. Wawrzyńca i św. Wincentego Pallottiego. Rozpoczęła się o godz. 18.00 modlitwą różańcową w intencji dziękczynnej za 75 lat pobytu Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego na ziemiach polskich. Następnie, o godz. 18.30, Postulantki wraz z Siostrą Moniką Jagiełło SAC w modlitewnej refleksji przedstawiły zarys dziejów Polskiej Prowincji, wskazując na towarzyszący Zgromadzeniu ogrom Bożego miłosierdzia, na Boże prowadzenie od początku aż do chwili obecnej, ze szczególnym podkreśleniem roli, jaką odegrał w naszej historii Ks. Alojzy Majewski SAC i Siostry pionierki. Jubileuszowej Eucharystii o godz. 19.00, którą sprawowało 20 kapłanów, przewodniczył I Radca Generalny Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Ks. Zenon Hanas SAC, zaś słowo Boże wygłosił Przełożony Generalny Stowarzyszenia Ks. Friedrich Kretz SAC. W uroczystej koncelebrze uczestniczyli także: Radcy Generalni Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Ks. Jacob Nampudakam SAC i Ks. Gilberto Orsolin SAC, Przełożony Prowincjalny Prowincji Zwiastowania Pańskiego Ks. Kazimierz Czulak SAC oraz członkowie Zarządu Prowincjalnego, Księża Pallotyni z poznańskiej Wspólnoty i posługujący w Parafii, Księża z Parafii Dobrego Pasterza, na terenie której znajduje się Wspólnota z ul. Swojskiej, oraz księża związani z naszymi wspólnotami Ks. Tomasz Nawracała (prefekt Archidiecezjalnego Seminarium Duchownego w Poznaniu) i Ks. Mirosław Musiał (spowiednik Postulantek). Gośćmi szczególnymi naszego świętowania były Przełożona Prowincjalna Polskiej Prowincji Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego S.M. Blanka Sławińska SAC i Wikaria Prowincjalna S.M. Barbara Rohde SAC. W nasze świętowanie włączyli się Bracia Pallotyni z poznańskiej Wspólnoty, Siostry z Szensztackiego Instytutu Maryi, Siostry Serafitki, Siostry Uczennice Krzyża, członkowie wspólnoty Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, działającej przy tutejszej Parafii, przedstawiciele rodzin Sióstr pochodzących z Poznania, dobrodzieje naszych wspólnot, przyjaciele, sąsiedzi i znajomi. Uroczystość uświetniły swoją obecnością poznańskie bamberki.

JUBILEUSZOWE PODRÓŻE - GDAŃSK - OLIWA

2009-10-29T14:36:00.000-07:00

W niedzielę 27 września uczestniczyłyśmy w obchodach roku jubileuszowego przygotowanych przez nasze siostry z Gdańska - Oliwy. O 13.00 wzięłyśmy udział w uroczystej Mszy Św. w kościele parafialnym ojców cystersów pw. Matki Bożej Królowej Korony Polskiej, podczas której zaprezentowałyśmy krótko historię 75- lecia obecności sióstr pallotynek na ziemiach polskich w postaci modlitewnego apelu wdzięczności. Po świątecznym poczęstunku siostry z oliwskiej wspólnoty zaproponowały nam zwiedzanie katedry oliwskiej oraz spacer po tamtejszym parku.

Ważne spotkanie w domu gnieźnieńskim

2009-10-27T09:09:00.000-07:00

Zostałyśmy zaproszone, z racji jubileuszu 75 lecia obecności Sióstr pallotynek na ziemiach polskich, do Gniezna. Tam wielkim zaszczytem dla nas było spotkanie z Księdzem Kardynałem Józefem Glempem, Prymasem Polski. Księdza Kardynała staraniem, Siostry Pallotynki mogły zamieszkać na terenie, gdzie obecnie znajduje się "dom pod lasem".

Doświadczenie Międzynarodowości Zgromadzenia

2009-10-26T14:23:00.000-07:00

Wstąpiłyśmy do Międzynarodowego Zgromadzenia. Same pochodzimy z różnych krajów. Jednak to stwierdzenie stało się jeszcze bardziej realne, gdy odwiedziły nas nasze siostry z Afryki. Siostra Bellancille, przełożona z Goma i Siostra Goretti z Kigali - Masaka. Obie Siostry przybyły z Rwandy. Tam na kontynencie afrykańskim również jest postulat, w którym drogę przygotowania do życia konsekrowanego rozpoczęło dziesięć dziewcząt.

PIESZA PIELGRZYMKA

2009-10-25T08:43:00.000-07:00

Bardzo ważnym doświadczeniem tegorocznych wakacji była piesza pielgrzymka na Jasną Górę. Wyruszyłyśmy z Warszawy 6.08. we cztery Asia, Sylwia, Alona i nasza s. Monika. Przez 9 dni uczestniczyłyśmy w rekolekcjach w drodze. Pielgrzymka to spotkanie z Bogiem, z drugim człowiekiem, ale także ze sobą samym. Wśród zmęczenia i niedogodności dnia można zobaczyć siebie, swoje reakcje, ograniczenia, oczekiwania.... To dobry czas na stawanie w prawdzie o sobie samym. Jeśli ktoś nie wie, z czym w swoim życiu powinien się zmierzyć lub co poprawić, pielgrzymka jest dobrą okazją na uzyskanie niezbędnych wiadomości:-)))

Śladami błogosławionego księdza Józefa Jankowskiego SAC

2009-10-23T08:02:00.000-07:00

W tym roku (2009) nasza wspólnota postulancka przeżywała swój wakacyjny urlop w Chojnicach, dokąd zaprosiła nas s. M. Halina Lipińska SAC – przełożona tamtejszej wspólnoty sióstr. Siostry z Chojnic – przy pomocy miejscowych członków Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego i Wspólnoty Wieczernik oraz innych dobrodziejów – zatroszczyły się o to, byśmy jak najpełniej wykorzystały czas pobytu na ziemi chojnickiej.
W czasie urlopu poznałyśmy piękno krajobrazu Borów Tucholskich, odwiedzając malowniczo położone – nad jeziorami, w otoczeniu lasów – miejscowości wypoczynkowe, mi. in. Charzykowy, Swornegacie, Funkę i Czernicę. W Czernicy pomodliłyśmy się przy tablicy poświęconej słudze Bożemu Janowi Pawłowi II na pamiątkę jego dwukrotnego pobytu w tym miejscu w latach 50. i 60. jako uczestnika spływów kajakowych.
Nasz urlop obfitował również w prezenty duchowe. W położonej niedaleko za Chojnicami wsi Zamarte, gdzie znajduje się klasztor ojców karmelitów, przyjęłyśmy szkaplerz. Pojechałyśmy również do Sanktuarium Matki Bożej Góreckiej w Górce Klasztornej, która to miejscowość jest pierwszym na ziemiach polskich miejscem objawień Matki Bożej.
Podczas naszego wypoczynku nie zabrakło również akcentu jubileuszowego, czego wyrazem była wizyta w Sucharach, gdzie dawniej mieścił się dom nowicjatu sióstr pallotynek, oraz modlitwa przy grobie s. M. Kazimiery Milewskiej SAC, pochowanej na tamtejszym cmentarzu, która tak bardzo jest związana z początkami naszego Zgromadzenia na ziemiach polskich.
Zupełnie niespodziewanym duchowym towarzyszem naszego wypoczynku okazał się bł. Józef Jankowski SAC. Po raz pierwszy zetknęłyśmy się z jego osobą, odwiedzając Czyczkowy – położoną niedaleko Chojnic rodzinną wieś księdza. Tam miałyśmy okazję porozmawiać z bliską rodziną naszego błogosławionego pallotyna i zobaczyć miejsce, w którym mieszkał. Udałyśmy się również do Brus – rodzinnej parafii ks. Jankowskiego, by tam modlić się przez jego wstawiennictwo. Po raz kolejny bł. ks. Józef stanął na naszej drodze w domu księży pallotynów w Sucharach, gdzie ks. Józef kończył gimnazjum i przyjął święcenia kapłańskie. Wydaje się, jakoby Pan Bóg przez tak liczne spotkania z naszym pallotyńskim błogosławionym zapraszał nas do bliższego zapoznania się z jego życiem i szczególniejszego nabożeństwa do niego. Obyśmy skorzystały z tego zaproszenia!
Wiele pięknych rzeczy można by jeszcze napisać o naszym urlopie, gdyż Pan Bóg na każdym kroku zadziwiał nas swoją dobrocią, tak poprzez wspaniałe miejsca, które odwiedziłyśmy, jak i poprzez budujące spotkania z drugim człowiekiem. Jesteśmy bardzo wdzięczne wszystkim osobom, dzięki których życzliwości nasz postulancki wypoczynek był tak pięknym czasem. Dziękujemy przede wszystkim naszym siostrom z chojnickiej wspólnoty oraz dobrodziejom z ZAK-u, Wieczernika i wszystkim zaprzyjaźnionym z siostrami osobom, które spotkałyśmy.

KRAKÓW ŁAGIEWNIKI - PODRÓŻE JUBILEUSZOWE

2009-10-22T14:16:00.000-07:00

W roku jubileuszowym Zgromadzenia Sióstr Pallotynek, Pan Bóg jest bardzo łaskawy dla naszej wspólnoty postulanckiej, obdarowując nas możnością uczestniczenia w ważniejszych wydarzeniach związanych z obchodami tego szczególnego czasu. W lutym pozwolił nam wziąć udział w uroczystej inauguracji roku jubileuszowego, a ostatnio mogłyśmy uczestniczyć w corocznym czuwaniu organizowanym w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie – Łagiewnikach.
Naszą podróż do Krakowa rozpoczęłyśmy w sobotę 25 kwietnia wczesnym rankiem. Dla większości z nas miał to być pierwszy pobyt w dawnej stolicy Polski. Do celu dotarłyśmy w godzinach wczesnopołudniowych. Korzystając z wolnego czasu pozostającego do rozpoczęcia czuwania, postanowiłyśmy zwiedzić ważne miejsca Krakowa. Pierwsze kroki skierowałyśmy na Stary Rynek. Tam udałyśmy się do kościoła Mariackiego oraz do Sukiennic. Podążając w stronę Wawelu, wstąpiłyśmy do kościoła pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła, w którym znajduje się grobowiec Piotra Skargi. Już na Wawelu szczególnym dla nas miejscem była tamtejsza katedra, gdzie pomodliłyśmy się pod krzyżem św. Jadwigi. Tam też zwiedziłyśmy kryptę z grobami zasłużonych Polaków. Naszą wizytę na Wawelu zakończyłyśmy „spotkaniem” ze smokiem wawelskim. Następnie w kościele na krakowskiej Skałce – miejscu męczeńskiej śmierci św. Stanisława biskupa – uczestniczyłyśmy we Mszy Świętej.
Bezpośrednio ze Skałki udałyśmy się do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego – właściwego celu naszej podróży. Pierwsze kroki skierowałyśmy do kościoła w którym znajdują się relikwie św. Faustyny. Tam przywitałyśmy się z Panem Jezusem Miłosiernym, zawierzając Mu naszą obecność i prosząc o łaskę dobrego przeżycia danego nam czasu czuwania oraz przedstawiając intencje z którymi przyjechałyśmy – osobiste i polecone nam przez innych.
Krakowskie Łagiewniki w nocy z 25 na 26 kwietnia stały się miejscem radosnego spotkania licznie przybyłych pielgrzymów, którzy odpowiedzieli na zaproszenie siostry prowincjalnej s. M. Blanki Sławińskiej SAC. Przyjechało wiele Sióstr Pallotynek, w tym również dwie siostry z naszej ukraińskiej placówki w Żytomierzu wraz z przedstawicielkami młodzieży. Z kolei siostrom z Rudnika nad Sanem towarzyszyła grupa podopiecznych tamtejszego domu dziecka prowadzonego przez siostry. Najliczniejszą grupę uczestników czuwania stanowili świeccy, przede wszystkim członkowie wspólnot Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego z całej Polski.
Zgromadzeni w tak licznej wspólnocie trwaliśmy na czuwaniu, które w tym roku upływało pod hasłem: „Chrońmy życie – bo życie to wieczność w Miłości Nieskończonego Miłosierdzia”.
W kolejne etapy spotkania wprowadziła nas s. M Consolata Majewska SAC.
Na początku – po koncercie zespołu wokalno – instrumentalnego „ Oratorium” – zaproszeni goście wygłosili konferencje związane tematycznie z hasłem czuwania: małżonkowie z Irlandii – przedstawiciele Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka – dali świadectwo swojego zaangażowania na rzecz obrony życia dzieci poczętych, zaś ks. Roman Forycki SAC – wykładowca ołtarzewskiego seminarium powiedział o roli wieczności w życiu św. Wincentego Pallottiego.
Bardzo uroczystym momentem czuwania było jubileuszowe dziękczynienie za dar Zgromadzenia Sióstr Pallotynem, o którego przygotowanie poprosiła naszą wspólnotę postulantką siostra prowincjalna. Bezpośrednio po jubileuszowym dziękczynieniu została odprawiona Msza Święta, której przewodniczył ks. Piotr Krakowiak SAC – krajowy Duszpasterz Hospicjów i dyrektor gdańskiego hospicjum im. Ks. Eugeniusza Dutkiewicza SAC. Podczas Mszy Świętej została pobłogosławiona figurka Dzieciątka Jezus.
Momentem bardzo szczególnym bezpośrednio poprzedzającym rozesłanie uczestników czuwania było indywidualne błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Każdy, kto w procesyjnie ustanowionym rzędzie przybliżał się do miejsca błogosławieństwa, trzymał w ręku zapalony znicz. Ze wszystkich zniczy zostało następnie ułożone znacznych rozmiarów serce, z wychodzącymi promieniami, które miało wyobrażać serce Jezusa Miłosiernego, namalowanego na podstawie wizji św. Faustyny.
Otrzymawszy błogosławieństwo, pożegnałyśmy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Miejsce to opuszczałyśmy z nadzieją i ufnością, że Jezus Miłosierny będzie hojnie błogosławił naszemu Zgromadzeniu oraz spełni wszystkie – zgodne z wolą Bożą – pragnienia naszych serc.

SESJA W OŁTARZEWIE 2009

2009-10-22T13:52:00.000-07:00

W dniach 10-13 marca 2009 roku już po raz piąty odbyła się sesja formacyjna dla postulantek i kleryków (I i II kursu) oraz braci pallotyńskich poświęcona Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego. Tym razem miejscem spotkania był Ołtarzew. Organizowana corocznie sesja służy przede wszystkim temu, by osoby przygotowujące się do życia kapłańskiego lub zakonnego w rodzinie palotyńskiej mogły pogłębić swoją świadomość, czym jest Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, a przez to coraz pełniej rozpoznawać złożony w ich sercu charyzmat palotyński. Nie sposób bowiem mówić o Zjednoczeniu i charyzmacie palotyńskim jako dwóch niezależnych od siebie sprawach. Przewodnim tematem tegorocznej sesji była współpraca między centralnymi wspólnotami Zjednoczenia, a więc Stowarzyszeniem Księży Pallotynów i Zgromadzeniem Sióstr Pallotynek, której życzył sobie św. Wincenty Pallotti. Wygłoszone wykłady ukazały nam historię tej współpracy od czasów Pallottiego, aż do współczesnych, w tym również – na terenach misyjnych. Co ważne, nasza uwaga została zwrócona nie tylko na aspekt współpracy „zewnętrznej” (notabene – bardzo ważnej, której najbardziej znaczącym przejawem dla historii naszej polskiej Prowincji wydaje się fakt sprowadzenia Sióstr Pallotynem na ziemie polskie, dzięki staraniom ks. Alojzego Majewskiego SAC), lecz również współpracy „wewnętrznej” polegającej na wspólnym przeżywaniu rekolekcji, dni skupienia, na wspólnej modlitwie Liturgią Godzin

Jako uczestnicy sesji mieliśmy okazję doświadczyć obu rodzaju współpracy – „zewnętrznej” podczas pracy w grupach i „wewnętrznej” podczas wspólnie przeżywanych Mszy Św. oraz podczas modlitwy Liturgią Godzin i medytacją.

Drugi bardzo ważny nurt refleksji dotyczył Zjednoczenia, jako daru Bożego dla każdego powołanego. Zjednoczenie – przez swe założenia – zostało ukazane nam jako droga do zbawienia, której – z racji pieczęci postawionej przez Kościół – nie tylko można, ale trzeba zaufać. Bardzo wyraźnie został również podkreślony fakt, iż tym, co wyróżnia Zjednoczenie spośród innych dzieł istniejących w Kościele, jest duchowość św. Wincentego Pallottiego. Osobiście odczytałam te prawdy o Zjednoczeniu jako wezwanie do tego, by wielkodusznie wejść na drogę wyznaczoną przez Jego wskazania jako na swoją własną drogę i wykonywać wszystkie mi powierzone obowiązki dnia codziennego w całkowitym zaufaniu, że są one najpewniejszą drogą do zbawienia. Refleksja o Zjednoczeniu jako darze stała się dla mnie zaproszeniem do tego, by cieszyć się wezwaniem Bożym do Rodziny Palotyńskiej, jednocześnie odkrywając w sobie charyzmat naszego świętego Założyciela. Ponadto poczułam się wezwana do tego, by ucieszyć się osobami, które Pan Bóg również powołał do Zjednoczenia i zobaczyć w nich tych, którzy mają być dla mnie pomocą w osiągnięciu zbawienia. Wreszcie poczułam się przynaglona do ciągłego pochylania się nad Pimami św. Wincentego, aby wciąż na nowo w nich odkrywać swoją pallotyńską tożsamość.

Oczywiście, treści wykładów daleko wykraczały poza to, co zostało uwzględnione w tej wypowiedzi, jednakże trudnym zadaniem jest w skondensowany sposób ogarnąć całość przekazanej nam treści.

W imieniu wszystkich osób uczestniczących w sesji składam serdeczne podziękowania dla jej organizatorów - z s. M Małgorzatą Wyrodek SAC oraz dla wszystkich prelegentów: dla s. M. Anny Małdrzykowskiej SAC za wykład o nowym Statucie ZAK, dla s. M. Moniki Jagiełło SAC za wykład o historii współpracy między Stowarzyszeniem Księży Pallotynów a Zgromadzeniem Sióstr Pallotynek dla s. M. Lucyny Trzonkowskiej SAC za wykład o Wspólnotach Wieczernikowych, dla s. M. Marceliny Chętnik SAC za wykład o współpracy Sióstr Pallotynek i Księży Pallotynów na misjach, dla ks. Mariusza Małkiewicza SAC za wykład o „Apelu Majowym” św. Wincentego Pallottiego oraz dla ks. Zdzisława Słomki SAC za wykład o Zjednoczeniu w świecie.

Wierzę, że nie wyrażę jedynie własnej opinii pisząc, że sesje takie jak ta, w której uczestniczyliśmy, są bardzo potrzebne dla osób w formacji. Nie tylko pogłębiają one naszą świadomość czym jest Zjednoczenie. Są także radosnym przypomnieniem o Bożym wezwaniu do konkretnej rodziny i wynikającym z tego faktu obowiązku odpowiedzialności za dziedzictwo Zjednoczenia, jak również ożywiają nasz entuzjazm oraz rodzą dobre pragnienia i – oby trwałe - postanowienia.

s. Monika

2009-10-22T09:15:00.000-07:00

Od dziewiętnastu lat jestem w Zgromadzeniu Sióstr Pallotynek. Z czego dwanaście lat pracowałam wśród dzieci i młodzieży , najpierw w Warszawie, potem w Białymstoku. Od czterech lat jestem wychowawczynią postulatu.

2009-10-11T13:15:00.002-07:00

Nazywam się Sylwia Kaleja. Mam 20 lat. 14.09 2008 roku zostałam przyjęta do Sióstr Pallotynek, co na obecną chwilę uważam, za jeden z moich najtrafniejszych wyborów w życiu.

Wychowałam się w małej wsi Wysoka w woj. lubuskim, niedaleko Gorzowa Wielkopolskiego. Kocham przyrodę, szczególnie zaś zwierzęta. Skończyłam po linii swoich zainteresowań Technikum Ochrony Środowiska. Moją pasją jest także malowanie. Mam dwóch braci i siedem sióstr.

Siostry Pallotynki poznałam dzięki koledze z seminarium w Ołtarzewie, który wraz z moją szkolną pielgrzymką maturzystów wyjechał na Jasną Górę. Gdy opowiedział mi o Rodzinie Pallotyńskiej zapragnęłam ją poznać. Tak też się stało. Na przełomie lipca i sierpnia przyjechałam do domu na Wolsztyńskiej i tam przekonałam się, że to jest to, czego tak naprawdę szukałam. Od kilku lat pragnęłam wstąpić do Zgromadzenia jednakże nie wiedziałam do którego.

Tak jak nie znałam wcześniej Sióstr Pallotynek, tak też nie znałam naszego Założyciela św. Wincentego Pallottiego. Jak się potem okazało, gdy poskładałam sobie wszystkie fakty w jedną całość, to wspomniany Święty towarzyszył mi już od 3 lat. Na jednej z Mszy Św. w gorzowskim kościele, jeden z księży pallotynów opowiadał o ZAK-u i Pallottim. Następnie po świadectwie swego życia i przedstawieniu biografii świętego błogosławił Jego relikwiami i rozdawał obrazki z Jego wizerunkiem. Na odwrocie tego obrazka była modlitwa
„o wybór drogi życiowej” za wstawiennictwem św. Wincentego Pallottiego i dwóch błogosławionych Pallotynów ks. Józefa Jankowskiego i ks. Józefa Stanka. Modliłam się tą modlitwą dość często, przez 2,5 roku. Później obrazek mi zaginął, a ja dość szybko o nim zapomniałam. Jednak nasz Ojciec o mnie nie zapomniał i doprowadził mnie do Zgromadzenia. Jestem szczęśliwa, że mogę tu być.

2009-10-11T13:15:00.001-07:00

Nazywam się Joanna Jażdżewska, mam 24 lata, urodziłam się w Chojnicach.
W czerwcu br. ukończyłam filologię polską w Toruniu. Tym samym mogłam rozpocząć życie zakonne w Zgromadzeniu Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego, na co czekałam dwa lata. Siostry Pallotynki poznałam w 1998 roku, gdy na zaproszenie koleżanki przyszłam na spotkanie Wspólnoty Wieczernik, do której też zdecydowałam się wstąpić. Po kilkuletnim okresie formacji zostałam animatorem. Dzięki byciu we wspólnocie mogłam poznać piękno życia blisko Pana Boga i zapoznać się z Osobą i duchowością św. Wincentego Pallottiego, a także doświadczyć piękna i wartości życia wspólnotowego oraz- poprzez obserwację różnych sytuacji, bądź uczestniczenie w nich – uczyć się jego zasad. Życie we wspólnocie, dzięki wyznaczanym mi w niej zadaniom, pomogło mi odkryć Boże talenty, które – zanim wstąpiłam do Wieczernika – nie wydawały mi się niczym szczególnym. Dopiero przebywanie w grupie innych osób uświadomiło mi, że otrzymałam od Boga dary, którymi mogę służyć dla dobra wspólnoty. Właśnie z takim przeświadczeniem, że człowiek dzięki życiu we wspólnocie z innymi może osiągnąć zbawienie, wstąpiłam do Zgromadzenia. Wierzę, że będę mogła Mu służyć wszystkimi dobrami, które otrzymałam: doświadczeniem bycia we wspólnocie, doświadczeniem wolontariatu w hospicjum domowym, zamiłowaniem do języka polskiego oraz gotowością do niesienia pomocy bliźnim otrzymanymi od Boga darami natury i łaski.

2009-10-11T13:13:00.000-07:00

Nazywam się Gulewska Alona Urodziłam się w Rosji i po ojcu mam polskie korzenie, po mamie zaś rosyjskie. Sama posiadam obywatelstwo białoruskie. Sakrament Chrztu otrzymałam w 18 roku życia w Mińsku, na Białorusi, gdzie studiowałam po szkole średniej. W czasie, kiedy przystępowałam do sakramentu chrztu, nikt z mojej rodziny, ani krewnych nie brał czynnego udziału w życiu Kościoła Katolickiego, chociaż przyznawali się do wyznania prawosławnego, ale nie chodzili także do cerkwi. Dlatego nie mogę powiedzieć, że wychowałam się w tradycji chrześcijańskiej. Sama decyzja o przyjęciu chrztu i wejściu do Kościoła Katolickiego była niezrozumiana przez najbliższych. Sakrament bierzmowania przyjęłam w roku 2003 w swojej parafii w Woronowie. Skończyłam Technikum Ekonomiczne, następnie Uniwersytet w Mińsku, uzyskując specjalność z zakresu ekonomii.

Powołanie odkryłam, kiedy zdobywałam wiedzę na uniwersytecie. Na początku nie mogłam rozeznać, co się ze mną dzieje, później długi czas nie mogłam przyjąć powołania, by porzucić stanowisko i pójść za głosem Pana. Ale Jezus nie dawał mi spokoju. Siostry Pallotynki znałam od dawna, choć częstszy kontakt nawiązałam, gdy zaczęłam myśleć o powołaniu. Siostry pracują w mojej parafii w Woronowie.

Przed przyjęciem do Postulatu byłam 3 miesiące w kandydaturze na Ukrainie w Żytomierzu, gdzie Siostry przyjęły mnie bardzo ciepło i serdecznie. Opiekowała mną się Siostra Anna Karpińska i za to chcę Siostrze podziękować, szczególnie za słowa wsparcia, uśmiech i dobre serce.